Norske tekster: Arnwoldson
Du har sett betre dagar, mylord.
Enda ei vitjing?
- Det synest som om du var min siste ven. - Nei, mange er framleis glade i deg.
Sansa kom til hoffet i dag tidleg for å bønfalle for livet ditt.
Knelte ned og bad for meg... Lo du med dei andre?
Du gjer meg urett, mylord. Blodet ditt er det siste eg vil ha.
Eg veit ikkje kva du vil ha. Eg har gjeve opp å gjette.
Da eg var gut, før dei skar av ballane mine med eit glødande kniv-
- reiste eg med ein skodespelartrupp gjennom Dei frie byane.
Dei lærte meg at kvar og ein har ei rolle å spele. Det same gjelder ved hoffet.
Eg er meister i kviskring. Rolla mi er å vere sløg, underdanig og utan skruplar.
- Eg er ein bra skodespelar, mylord. - Kan du frigjere meg frå dette hòlet?
Det kunne eg. Men vil eg? Nei.
- Som eg sa er eg ingen helt. - Kva vil du ha? Sei det.
Ikkje nokre gåter, ikkje nokre historier. Sei meg, kva vil du ha.
Fred.
Visste du at son din marsjerer sørover med ein hær av nordlendingar? Lojal gut.
- Kjempar for fridomen til far sin. - Robb? Han er berre ein gutunge.
Gutar har vore erobrarar før. Men mannen som gjer Cersei søvnlause netter-
- er kongen sin... den avlidde kongen sin bror.
Lord Stannis har best krav på trona. Han er ein erfaren hærførar og høgast nådelaus.
Stannis Baratheon er Roberts sanne erving. Trona er hans etter loven.
Sansa trygla so søtt om livet ditt. Det ville vere synd å kaste bort det.
Cersei er ikkje nokon tulling. Ho veit at ein tam ulv er betre enn ein daud.
Skal eg tene kvinna som drap kongen min, slakta mennene mine-
- og gjorde son min til krøpling? - Eg vil at du skal tene riket!
Sei til dronninga at du tilstår forrådinga di, bed son din å leggje ned sverdet-
- og kunngjer at Joffrey er den sanne ervingen.
Cersei veit at du er ein mann av heider.
Gjev ho den freden ho treng, og ta løyndomen med deg i grava-
- so trur eg ho lar deg klede deg i svart og leve resten av dagane dine på Muren-
- med broren og uektingen din.
Trur du livet mitt er noko dyrebart for meg?
At eg gjev bort heideren min for nokre år att av... Av kva?
Du voks opp med skodespelarar.
Du lærte deg handverket deira og du lærte det vel.
Men eg voks opp med soldatar.
Eg lærte meg kor ein døyr for lenge sidan.
Synd.
So synd.
Kva med livet til dotter di, mylord? Er det noko dyrebart for deg?
Ei fødselsdaghelsing til bror hans sonedotter Walda.
- Det vil Walder Fry du skal tru. - Fortset å skyte dei ned.
Vi kan ikkje risikere at lord Walder varslar Lannisters om rørslene dine.
Han er farfar sin forbundsfelle. Kan vi ikkje rekne med støtta hans?
Ikkje rekn med noko frå Walder Frey, og du blir aldri overraska.
Sjå!
Far rotnar i eit fangehol. Kor lenge før dei tek hovudet hans?
- Vi må krysse Trident med det same. - Berre marsjer fram til porten og kunngjer det.
Vi har femdobbelt fleire menn. Du greier å ta Tvillingane om du må.
Ikkje i tide. Tywin Lannister dreg nordover med vi snakkar.
Freys har halde overgangen i 600 år og har aldri late vere å krevje tollen sin.
Få hesten min sala og gjort klar.
Går du inn i Twins aleine, sel han deg til Lannisters.
Eller slengjer deg i eit fangehol, eller skjer halsen over på deg.
Far min ville gjere kva som helst for å tryggje overgangen vår. Kva som helst.
Dersom eg skal leie denne hæren, kan eg ikkje lèt andre menn forhandle for meg.
- Eg er samd. Eg går. - Det kan du ikkje.
Eg har kjent lord Walder sidan eg var ei vesle jente. Han ville aldri skade meg.
Med mindre det finst noko å tene på det.
- Kva vil du? - So hyggjeleg å sjå deg igjen etter so mange år.
Spar meg. Er son din for stolt til å kome sjølv? Kva skal eg med deg?
- Far, du gløymer deg. Lady Stark er komen... - Kven spurde deg?
Du er enno ikkje lord Frey, ikkje før eg døyr. Ser eg daud ut?
- Far, ver snill... - Treng eg leksjonar i høflegheit?
Mor di ville framleis vore budeie om eg ikkje hadde spruta deg inn i magen hennar.
Greit, kom fram.
Slik. Etter at eg har gjort unna høflegheitene, vil kanskje sønene mine gjere meg æra å teie.
- Finst det eit stad der vi kan snakke saman? - Vi snakkar saman akkurat no.
Fint. Ut! Alle i hop!
Du òg.
Ser du? Ho er 15.
Ein vesle blomster. Og honningen hennar er berre min.
Eg er sikker på at ho vil gje deg mange søner.
- Far din kom ikkje i bryllaupet. - Han er veldig sjuk, mylord.
Kom ikkje i det førre heller. Eller det før det.
- Familien din har alltid pissa på meg. - Mylord, eg...
Ikkje nekt. Det er sant. Den fine lord Tully ville aldri gifte bort noko av barna sine til mine.
- De fanst sikkert grunnar... - Eg trengde ingen grunnar.
Eg trengde å kvitte meg med søner og døtrer. Ser du korleis dei dyngjer seg opp?
Kvifor er du her?
For å bede deg opne portane, mylord.
Slik at min son og forbundsfellane hans kan krysse Trident og dra vidare.
- Kvifor skulle eg det? - Dersom du kunne klatre opp på kreneleringa-
- ville du sjå at han har 20 000 mann utanfor murane.
Dei vil bli 20 000 lik når Tywin Lannister kjem hit. Ikkje prøv å skremme meg, lady Stark.
Mann din er i ei celle under Den raude borga og son din har ikkje pels til å halde ballane varme.
- Du har svore ein eid til min far. - Ja, eg sa nokre ord...
Og eg svor eidar til krona òg, om eg hugsar riktig.
Joffrey er konge no, kva som gjer guten din og dei vertande lika hans til opprørarar.
Dersom eg hadde ein svev av vett, ville eg utlevere dykk begge til Lannisters.
- Kvifor gjer du det ikkje? - Stark, Tully, Lannister, Baratheon...
Gje meg éin god grunn kvifor eg skulle sløse ein einaste tanke på nokon av dykk.
Og... angrip.
- Når trur Amos at du kan bruke handa? - Snart, seier han.
Bra, da vil du vere klar for dette.
Eg synast ein ulv passa betre til deg enn ein bjørn...
So eg fekk laga ein ny sverdknapp. Det heitar Langklo.
Verkar like bra mot både ulv og bjørn, tenkjer eg.
- Det er valyrisk stål. - Det var sverdet til far min...
Og til hans far før han. Mormons har bore det i fem hundreåra.
Det var meint til son min Jorah. Han vanæra Huset vårt-
- men han etterlèt i det minste sverdet før han rømde frå Westeros.
- Mylord, du ærar meg, men eg kan ikkje... - Å, du kan.
Eg hadde ikkje stått her om det ikkje var for deg og beistet ditt.
Ein daud mann prøvde å drepe meg...
So tak det. Eg vil ikkje høyre noko meir om det.
- Oppfatta? - Ja, mylord.
Ikkje tru det meiner at eg godtek det tullet med deg og Alliser Thorne.
Dette er eit sverd til ein mann. Det krev ein mann til å handtere det.
- Eg skal bede ser Alliser om orsaking i kveld. - Nei, det vil du ikkje!
Eg sende han til King's Landing i går. Handa ulven din reiv av den tingen...
Eg gav Thorne ordre om å leggje ho til føtene av denne... gutekongen.
Det burde vekkje den unge Joffreys oppmerksemd.
Og det legg 500 mil mellom deg og Thorne.
Gå no og legg sverdet på ein trygg stad og hent kveldsmaten min.
Ja, mylord.
Bra gjort.
Det var fortent, Snow.
Bra gjort.
- Kom igjen, få sjå på det. - På kva?
- Sverdet! Vis oss sverdet. - Sverd! Sverd! Sverd!
- La oss ta ein titt. - Skygg bana.
Kom igjen, eg vil sjå på det i ljoset.
- Kva er det? - Eg... Eg kan ikkje.
- Kan ikkje kva? - Eg får ikkje seie det.
Og likevel vil du gjerne seie det. Du vil seie at...?
Det kom ein ramn. Eg las bodskapen til Meister Aemon.
- Det er bror din Robb. - Kva? Kva med han?
Han er på veg mot sør. Til krigen.
Alle forbundsfellane hans står samla bak han. Dei vil halde han trygg.
Eg burde vere der. Eg burde vere med han.
Dersom vi gjer det, kjem dei aldri tilbake over.
No? Kva sa han?
Lord Walder har gjeve tillating til overgangen.
Like so er mennene hans dine. Unnateke dei 400 han treng for å halde overgangen-
- mot nokon som fylgjer etter deg. - Kva vil han ha i gjengjeld?
Du skal ta hans son Olyvar som din personlege væpnar.
- Han forventar å slåst snart til riddar. - Bra, bra.
Og?
Og Ayra skal gifte seg med hans son Waldron når dei har nådd alder.
Det vil ho ikkje like å høyre.
Og?
Og...
... når kampen er over...
... skal du gifte deg med ei av døtrene hans. Med ho du vel.
Han har fleire han meiner vil vere... passande.
Eg skjønar.
- Såg du døtrene hans? - Ja.
Og?
Ei var...
- Seier du ja? - Kan eg vegre meg?
Ikkje om du vil krysse elva.
Da seier eg ja.
Sam sa du ville snakke med meg.
Det gjorde eg faktisk. Kanskje du vil vere so venleg å hjelpe meg.
Sei meg, har du nokon gong lura på kvifor Nattevaktarane-
- ikkje tek seg hustruer og få barn?
- Nei. - På den måten vil dei ikkje elske.
Kjærleik er døden av plikt.
Skulle den dagen kome da far din blei tvinga til å velje mellom æra-
- og dei han elskar, kva ville han gjere?
Han ville gjere det rette, same kva.
Da er lord Stark éin man av 10 000. Dei fleste av oss er ikkje so sterke.
Kva er ære samanlikna med kjærleiken av ei kvinne?
Og kva er plikt samanlikna med kjensla å halde ein nyfødd son i armane.
Eller smilet til ein bror?
- Sam sa det til deg. - Vi er alle menneske.
Vi gjer alle vår plikt når det ikkje kostar noko. Da fell ære lett.
Men før eller seinare, i ein og kvar mann sitt liv-
- kjem det ein dag at det ikkje er lett.
Ein dag da han må velje.
Og dette er dagen min? Er det det du vil seie?
- Det gjer vondt, gut. Å ja, eg veit. - Du veit ikkje!
Ikkje nokon veit.
Eg er kanskje ei uekting, men han er far min og Robb er bror min.
Gudane var grufulle da dei fann det rimeleg å prøve lovnadane mine.
Dei venta til eg var gammal.
Kva kunne eg gjere da ramnane kom og bringa nytt frå Sør?
Undergangen av Huset mitt, døden av familien min? Eg var hjelpelaus, blind, svak.
Men da eg høyrde at dei hadde drepe brorson min og hans stakkars son...
Og barna! Til og med dei små barna!
Kven er du?
Far min var Maekar, den første av sitt namn.
Min bror Aegon regjerte etter han da eg hadde sagt frå meg trona.
Og han blei etterfylgd av son sin Aerys som dei kalla Den galne kongen.
Du er Aemon Targaryen.
Eg er Meister i Citadellet-
- bunden til teneste i Castle Black og Nattevakta.
Eg skal ikkje seie deg... om du bør bli eller dra. Det må du velje sjølv-
- og leve med det resten av livsdagane dine.
Slik eg har gjort.
Mylord...
Sola mi og stjernene mine...
Drogo.
- Hesten min... - Blod av mitt blod.
Nei, eg må ride.
Han fall frå hesten sin.
Ein Khal som ikkje kan ride, er ingen Khal.
Han er berre trøytt. Han treng kvile.
Vi har ride langt nok i dag. Vi slår leir her.
Dette er ikkje nokon stad å slå leir.
Ei kvinne gjev oss ikkje ordre. Ikkje ein gong ei Khaleesi.
Vi slår leir her. Sei dei at der er Khal Drogo sin ordre.
Du gjev ikkje meg ordre, Khaleesi.
Finn Mirri Maz Duur. Bring ho hit.
Trollkjerringa? Eg skal bringe deg hovudet hennar, Khaleesi.
Bring ho til meg uskadd, elles vil Khal Drogo få høyre kvifor du vegra deg.
Speidarane våre seier at Starkhæren har flytta mot sør frå Twins-
- med oppbodet til lord Frey i slepetau. Dei er ein dagsmarsj nordover.
Guten manglar kanskje røynsle og vett, men han har eit visst skøytelaust, provinsielt mot.
Berre hald fram. Meinte ikkje å forstyrre.
Eg håpar villmennene dine er til nokon nytte, elles har vi øydsla bort bra stål på dei.
Den store hårete held fast ved å få to økser. Tungt, svart stål, toeggja.
Shagga likar økser.
Når slaget byrjar dannar du og skrælingane dine føretroppen.
Føretroppen? Eg og stammemennene i frontlinja?
Dei verkar ganske blodtorstuge.
Blodtorstuge? I går kveld knivstakk ein Månebror ein Steinkråke for ei pølse.
Tre Steinkråker greip han og skar over strupen på han.
Bronn greidde å hindre Shagga i å skjere av kuken på den daude-
- til alt hell, men Ulf krev likevel blodpengar som Shagga og Gunthor nektar å betale.
Når soldatar manglar lydnad er det feilen til offiseren deira.
Det finst sikkert andre måtar m.o.t. krigsframgangen å få meg drepen på.
Det blir ingen vidare diskusjonar om saka.
Det synest eg er ikkje lenger svolten etter alt dette. Ha meg orsaka.
- Kvar fann du ei slik ei pen ei på denne tida? - Eg tok ho.
- Tok ho? Frå kven? - Frå... ser... kva heiter han?
Eg veit ikkje. Raudblond fitta tre telt lenger bort.
Og han sa ikkje noko imot det?
Han sa noko.
Oddsen for at eg lever lenge nok til at han får hemne seg, har nettopp drastisk minskast.
Vi skal vere i føretroppen i morgon.
Aha.
Eg... eg trur eg går og finn ei for meg sjølv.
- Kven er du? - Kven vil du eg skal vere?
- Kva kalla mor di deg? - Shae.
- Kva kalla mor di deg? - Mor mi døydde da eg blei fødd.
Er det difor eg er her? For å snakke om mødrene våre?
- Kva for ein aksent er dette? - Utanlandsk.
Utan...
- Kva vil du meg? - Kva eg vil deg?
Eg vil at du skal dele teltet med meg. Heller opp vin, ler av vitsane mine-
- masserer beina mine etter ein dag i salen.
Eg vil at du ikkje liggjar med andre so lenge vi er saman.
Og eg vil at du skal knulle meg som det var den siste natta mi på verda.
Noko som kan vere svært vel mogeleg.
- Og kva får eg? - Éin: Tryggleik.
Ikkje nokon kjem til å skade deg so lenge du er min.
To: Hugnaden av selskapet mitt, som etter alt det seiast er fabelaktig.
Kven har sagt det?
Og tre: Meir gull enn du kan bruke, sjølv om du levde i tusen år.
Godtek du forslaget mitt?
La oss byrje med din siste natt på verda.
Dothrae...
- Khaleesi. - Kom!
Han er ovleg sterk. Ikkje nokon skjønar kor sterk han er.
- Han kjem til å døy i natt, Khaleesi. - Det kan han ikkje. Eg tillèt det ikkje.
Ikkje eingong ei dronning har den makta.
Vi må kome oss unna. Eg høyrde, det finst ei god hamn i Asshai...
- Eg forlèt han ikkje. - Han er allereie borte, Khaleesi.
Sjølv om...
Sjølv om han døyr... Kvifor burde eg rømme?
Eg er Khaleesi og min... min son kjem til å bli Khal etter Drogo.
Dette er ikkje Westeros, der blodet heidrast.
Her heidrast berre styrke. Det vil bli kamp etter at Dogo har døydd.
Kven som helst vinn denne kampen blir den nye Khal. Han vil ikkje ha nokre rivalar.
Guten din kjem til å bli riven frå brystet ditt og gjeven til hundane.
Eg... forlèt han ikkje.
- Såret er betent. - Du gjorde dette, trollkjerring.
Hald opp med det! Ho skal ikkje skadast.
Du vil at ho ikkje skal skadast?
Bed for at vi ikkje skader deg òg. Du lét trollkjerringa leggje hand på Khalen vår.
Vakt tunga di. Ho er framleis din Khaleesi.
Berre so lenge blodet av mitt blod lever.
Når han døyr er ho ingenting.
Eg har aldri vore ingenting. Eg er av draken sin blod.
Alle drakane er daude, Khaleesi.
- Eg trur du burde bere rustninga i kveld, ser. - Eg trur du har rett.
- Du har redda meg ein gong til. - Og no må du redde han.
Han er bortanfor evnene til ein lege. Alt eg kan gjere er å lette stien for han.
Redd han, og eg vil setje deg fri. Eg lovar.
Du må vete ein måte. Nokon... Nokon trolldom.
Det finst ein trollsong. Nokre ville seie at døden er reielegare.
Gjer det. Redd han.
- Det har ein pris. - Du får gull, kva enn du vil...
Det er ikkje noko spørsmål om gull. Dette er blodtrolldom. Berre død betalar for liv.
Min død?
Nei, ikkje din død, Khaleesi.
Før hit hesten hans.
- Ikkje gjer dette. La meg drepe trollkjerringa. - Drep du ho, drep du din Khal.
Dette er blodtrolldom. Det er forbydt.
Eg er din Khaleesi. Eg seier kva som er forbydt.
- Gå. No... - Ta ho med og gå.
- Irriya... - Du må også gå, lady.
Når eg byrjar å syngje må ingen komme inn i teltet. Dei daude vil danse her i natt.
Ingen vil komme inn.
Før han tilbake til meg.
- Kva har du gjort? - Eg må redde han.
Vi kunne vore på veg til Asshai no. Du ville vore trygg.
- Dette må ikkje skje. - Dette må skje.
Trollkjerring.
Nei! Du kan ikkje!
Khaleesi!
Stans der, hestelord.
- Er du skadd? - Barnet... er på veg.
- Hent jordmødrene. - Dei vil ikkje kome. Dei seier ho er forbanna.
Dei skal kome, elles lader eg dei halshogge.
Trollkjerringa - ho kan ta imot barn. Eg høyrde ho seie det.
Har du vondt, løve mi? Det ser ut som du har vondt.
Elden brenn den mjuke huda di.
Pokker, frue. Kjenner du inga smerte?
- Berre vant til det. - Drikk.
La oss leike ein ny leik.
Det finst ein Braavosi-knivleik eg kan lære dykk.
Kan ein misse fingrar i han?
- Ikkje dersom ein vinn. - Nei!
Ikkje nokre eldleikar, ikkje nokre knivleikar. La oss gjere noko eg er god til.
- Kva er du god til? - Tilfeldigvis er eg ein god menneskekjennar.
- Det høyrast ut som ein keisam leik. - Det er det ikkje.
Slik fungerer det: Eg seier noko om fortida di.
Dersom eg har rett, drikk du. Dersom eg tek feil, drikk eg.
- Og ingen lygner. Eg vil vete om dykk lyg. - Eg vil ikkje leike den leiken.
Greit. Bronn først.
Far din dengde opp deg.
Men mor mi dengde hardare.
- Du drap din første mann før du var 12. - Det var ei kvinne.
Ho svinga ei øksa mot meg.
Du har vore nord for Muren.
Kva førte deg opp dit?
- Arbeid. - Og...
... for mange år sidan elska du ei kvinne, men det enda ille so du torer ikkje elske igjen.
Nei, vent, det er eg.
- Din tur, min mystiske, utanlandske skjønnheit. - Eg vil ikkje leike.
Det er morosamt! Sjå so morosamt vi har det.
Mor di var ei hore.
Drikk.
Greit.
Far din rømde frå familien da du var lita og kom aldri tilbake.
Drikk.
- Er reglane for lygn klare? - Drikk.
Du ville ha eit annleis liv. Du ville vere nokon annleis stad.
- Heile den skitne verda kan skåle for det. - Altso, nøyaktigare...
Du ville vere nokon annleis stad, men korleis komme dit?
Eg trur ikkje at livet til Dei tause sytrene er noko for deg.
So... kva skal ei jente av låg byrd gjere?
Drikk.
- Er du sikker på... - Drikk!
Og snakk aldri om mor mi eller far min igjen-
- elles skjer eg ut auga frå hovudet på deg.
Om eg skulle ha fornærma deg, bed eg om orsak, mylady.
- Min tur. - Fint. Spør i veg...
Prøv å løyse gåta som er - eg.
- Kven var du forelska i? - Det er ikkje slik leiken fungerer.
- Eg blæs i korleis leiken fungerer. - Vår lord her var ein gong gift.
- Gift? - Kor har du høyrt det?
Ein høyrer mykje når ein spelar terning med Lannistersoldatar.
Ein annan kveld, kanskje.
Ikkje ein annan kveld. Denne kvelden.
Det er ikkje ein hyggjeleg historie.
- Å, kanskje eg vil gråte. - Vi to kan nok verre historier enn du.
So...
Eg var 16. Min bror Jaime og eg var ute og reid, da vi høyrde eit skrik.
Ho sprang ut på vegen, med halvrivne klede og to menn etter seg.
Jaime skremde dei unna, med eg vikla ho inn i kappa mi.
Ho var for redd til å dra aleine, so med Jaime jaga valdtektsmennene-
- tok eg ho til næraste vertshus og gav ho mat.
Ho heitte Tysha. Ho var ei foreldrelaus hjulmakardotter.
Og ho var svolten... Vi gjorde til inkjes tre kjuklingar og ei kanne vin.
Tilsynelatande umogeleg, men det fanst ei tid da eg var uvand på vin.
Eg gløymde kor redd eg var for jenter-
- kor eg alltid venta på at dei ville le av meg eller bli flaue og kike bort-
- eller spørje om den høge, kjekke broren min. Eg gløymde alt unnateke Tysha.
- Og på nokon måte hamna eg i senga hennar. - For tre kjuklingar, det vonar eg.
Det vara ikkje lenge. Eg visste ikkje kva eg gjorde. Men ho var snill mot meg.
Ho kyssa meg etterpå og song ein låt for meg.
Og neste morgon var eg forelska nok til å frie til henne.
Nokre lygner, nokre gullmyntar, ein full Septon, og so - mann og hustru.
I to veker i alle fall, til Septonan blei edru og fortalde det til far.
- Da tok historia vel slutt, anar det meg. - Ikkje heilt.
Først fekk far min Jaime til å fortelje meg sanninga.
Jenta var ei hore.
Jaime hadde arrangert alt i hop. Vegen, valdtektsmennene - alt.
Han syntest at det var på tida at eg fekk ei kvinne.
Etter at bror min hadde tilstått...
... tok min far inn hustrua mi og gav ho til vaktarane sine.
Ho blei bra betala - ein sølvmynt for kvar mann. Kor mange horer krev ein slik ein pris?
Han bringa meg til kvarteret og tvinga meg å sjå på.
Til slutt hadde ho so mykje sølv at myntane gleid gjennom fingrane hennar og rulla ned på golvet.
Eg hadde drepe mannen som gjorde det mot meg.
- Du burde ha visst at ho var ei hore. - Ja so?
Eg var 16, full og forelska...
Ei jente som nesten blei valdteken ligg ikkje med ein annan mann to timar seinare.
Som eg sa, eg var ung og dum.
Du er framleis ung og dum.
- Kva er det? Kva vil du? - Du søv deg gjennom krigen.
- Kva? - Dei stal ein nattemarsj. Dei er 1,5 km mot nord.
- Hent væpnaren min! - Du har ingen.
Dersom eg døyr, gråt for meg.
Du kjem til å vere daud. Korleis vil du vete det?
Eg veit det.
- Pass deg! Rør på deg! - Unna veg!
Flytt på deg!
- Ligg lågt. - Ligg lågt?
- Om du har flaks, legg ingen merke til deg. - Eg blei fødd heldig.
Stammemenn frå Dalen, saml dykk!
Steinkråker! Svartøyra! Dei Brunne!
Månebrødre! Og Malne hundar!
Herredømet dykkar over Dalen byrjar no! Gjer krav på det som er dykkar!
Halvmann! Halvmann!
Halvmann!
Til kamp!
Du er ein ussel krigar.
- Lever eg? - Du lever.
- Vann vi? - Elles hadde vi ikkje hatt denne samtalen.
- Korleis klara stammemennene våre seg? - Berre bra.
- Det er fint å sjå at dei trivest. - Du er såra.
So venleg av deg å leggje merke til det. Eg høyrer at vi vann.
Speidarane tok feil. Det var 2000 menn, ikkje 20 000.
- Fakka vi i det minste han Starkguten? - Han var ikkje her.
- Kvar var han? - Med dei andre 18 000 mennene sine.
Og kvar er dei?
- Vi burde gå, mylady. - Nei!
Mylady!
Innan dei skjøna kva som gjekk føre seg, var det allereie for seint.
Lady Stark. Eg ville tilby deg sverdet mitt, men eg har tilsynelatande mist det.
Det er ikkje sverdet ditt eg vil ha.
Gje meg tilbake døtrene mine. Gje meg tilbake ektemaken min.
- Eg har mist dei heller, diverre. - Drep han, Robb. Send hovudet til faren.
- Han drap ti av våre menn. Du såg han. - Han kjem meir til nytte for oss levande.
Før han bort og legg han i jarn.
Vi kan gjere slutt på krigen akkurat no, gut. Spare tusenvis av liv.
Du kjempar for Hus Stark, eg kjempar for Hus Lannister.
Sverd eller lanse, tenner, negler. Vel våpena dine og la oss ende dette her og no.
Gjorde vi det på din måte, Kongemordar, ville du vinne.
Vi vil ikkje gjere det på din måte.
Kom igjen, kjekkas.
- Eg sende 2000 menn i grava i dag. - Bardane kjem til å syngje om offeret deira.
Ja... Men dei daude vil ikkje høyre dei.
Éin siger gjer oss ikkje til erobrarar.
Frigjorde vi far min?
Redda vi sytrene mine frå dronninga?
Frigjorde vi Nord frå dei som vil tvinge oss i kne?
Denne krigen er langt frå over.
Kan eg få ein? Med sitron... eller kven som helst.
- Tre koparmyntar. - Kva med ei herleg due?
Skygg bana no. Kom igjen.
- Har du nokre frå i går? Eller svidne? - Skygg bana!
- Kor skal dei alle? Kva skjer? - Dei tek han med til Sept of Baelor.
- Kven? - Kongens hand.
- Forrædar! - Feiging!
Baelor... Baelor!
Forrædar!
Eg er Eddard Stark, lord av Winterfell...
... og Kongens hand.
Eg vedkjenner forrådinga mi...
... for gudars og menneskas åsyn.
Eg forrådde min konge si tiltru...
... og min ven Robert sin tillit.
Eg svor å verne og forsvare barna hans...
... men med han enno var varm, samansvor eg meg for å drepe son hans...
- ...og røve til meg trona. - Forrædar!
La Den høge septonen...
... og Den velsigna baelor vitne om kva eg seier:
Joffrey Baratheon...
... er den sanne ervingen til Jarntrona...
... ved alle gudars nåde, lord over Dei sju kongerika...
... og Rikets vernar.
Som... Som vi syndar, skal vi lide.
Denne mannen har vedkjent brotsverka sine for gudars og menneskas åsyn.
Gudane er rettferdige. Men vår elska Baelor lærte oss...
... at dei òg kan vere miskunnsame.
Kva skal det gjerast med forrædaren, Dykkar nåde?
Mor mi ønskjer å la lord Eddard slutte seg til Nattevakta.
Fråteken alle titlar og makt ville han tene riket i vedvarande eksil.
Og lady Sansa... har trygla om nåde for far hennar.
Men dei har kvinner sine blide hjarte. So lenge eg er konge-
- skal forråding aldri bli ustraffa.
Ser Ilyn...
- ...gje meg hovudet hans! - Nei! Hald opp!
Far! Stans han!
Dette er vanvett.
Ned med han!
Ikkje sjå! Tei still, sjå på meg!
- Sjå på meg! - Hald opp! Far!
- Forrædar! - Hald opp!
Hald opp!